In mei heb ik me voor de Hadj ingeschreven. Die inschrijving verliep al niet geheel vlekkeloos. Formulieren waren niet duidelijk, zelfs de extra informatie die ik ontvang was niet toereikend. Er werd gebeld dat de foto’s voor het aanvragen van de visum de verkeerde afmeting hadden, dus die konden weer opnieuw genomen worden. En daarna heb ik een “eeuwigheid” moeten wachten op een seminar die speciaal werd gegeven voor de hadjis. Het is dat ik er zelf achteraan belde, anders hadden we onze spullen (later meer) pas ontvingen.

Allemaal dingen, zaken, gebeurtenissen waar ik een pesthekel aan heb. Sinds mei heb ik echter ook bijna dagelijks van de mensen om me heen “Hadji Sabr” gehoord. Hadj Sabr betekent letterlijk Hadji geduld. Regelmatig is er gezegd dat alles wat er voor de reis gebeurd een toetsing van je geduld is. Wanneer ik nu al niet tegen dit soort kleine ongemakkelijkheden kan, hoe zal ik dan reageren met 8 miljoen anderen om me heen.

Vandaag (22 oktober) vertrek ik vanuit Amsterdam naar Istanbul vertrek. In Istanbul weten we nu al dat we ruim 10 uur mogen wachten op het volgend vliegtuig naar Djedda. Wat daarna gaat gebeuren is buiten onze kennis. De aanvang van onze reis is in mei al begonnen met het testen van mijn geduld. Hoe langer de reis duurt, hoe langer mijn geduld ook getest zal worden. Maar deze hadji heeft sabr.