Eerder heb ik eens geschreven dat ik impulsief kan zijn. Dat blijkt al wel wanneer ik een dagje uit ga met mijn oudste. We hebben een gratis kaartje gekregen voor onderzoekscentrum Nemo in Amsterdam. Mijn planning houd op bij het kopen van het andere kaartje. Op aandringen echter bekijk ik de website van Nemo naar de verschillende activiteiten.
De volgende ochtend pakken we een rugtas en doen er 2 pakjes drinken in. Verder heb ik meestal het idee om daar ter plekke wat te eten en te drinken. En met die gedachte nemen we de auto. Omdat ik in het verleden onaangenaam verrast ben door geen contant geld op zak te dragen, zorg er ik nu voor dat ik toch maar € 50 in contanten bij me heb.

De reis gaat voorspoedig, daar is helemaal niets op aan te merken. In Amsterdam aangekomen blijkt de IJtunnel afgesloten te zijn. Dankzij het verplicht bekijken van de website
ben ik ook daarvan op de hoogte. We kunnen netjes een andere route nemen.

Het vinden van een parkeerplaats gaat echter niet van een leien dakje. Ik vraag aan een voorbijganger of hij een parkeerplaats weet. Hij vraagt nog of ik een gratis plekje zoek, maar dat hoeft niet zozeer van mij. Na het

ontvangen van mijn instructie rijd ik naar een parkeerplaats. Voordat ik naar binnen rijd kijk naar de tarieven en schrik mezelf wezenloos.
In Amsterdam betaal je in 2011 per uur  € 5.

Omkeren en naar huis gaan kan niet meer, dus ik neem deze parkeerplaats. Maar de gedachte aan de parkeerkosten aan het eind van de dag (ongeveer 7 uur later) bezorgd me een misselijk gevoel. Helaas, het kwaad is al geschied. Ik laat het gaan, want ik wil een leuke dag beleven.

Toch kan ik het niet laten om mijn ervaring over de parkeerkosten te twitteren en direct ontvangt een dozijn antwoorden. Ik had de auto in ieder geval NIET in het centrum moeten parkeren. De goedkoopste oplossing was parkeren bij de Arena en dan het openbaar vervoer te nemen.

Het onderzoekscentrum is echt geweldig voor jong en oud. Het bracht bij het gevoel van het Evoluon in Eindhoven terug. Heel veel proeven die gedaan kunnen worden, maar ook heel veel leeswerk. Dit gaan we in de toekomst zeker nog een keer doen.

Wat heb ik nou uiteindelijk van deze dag geleerd?
Voordat ik een dagje uit plan, zal ik voortaan:

–          de website bekijken;

–          nagaan of er goedkopere locaties zijn om te parkeren;

–          nagaan of ik contant geld nodig heb (standaard JA);

–          ervaringen aan tweeps en aan mensen irl vragen;

–          achteraf NIET gaan tweeten wat ik nu weer heb gedaan.

Maar ach, zou ik mezelf dan zijn?

2 thoughts on “Een dagje uit Mijn manier

  1. CoachSander

    Nou ben ik toch benieuwd wie er zo bij jou op heeft aangedrongen om tóch op de website te kijken… ;-))

Geef een reactie