Articles tagged with: postaday2011

Gisteren besloten, vanochtend begonnen

Al enige tijd probeer ik weer meer op mijn gezondheid te letten. Dat gaat met momenten goed, maar de laatste tijd modder ik eigenlijk maar wat aan. Het leven is me goed gestemd, maar tegelijkertijd voel ik dat ik mijn prioritijden anders stel. Ik maak tijd vrij voor mijn gezin, ik besteed veel tijd aan mijn studie en daarnaast verwacht mijn werkgever ook een 40 urige aandacht per week van me. Dit heeft er ook voor gezorgd dat ik onderweg iets

Verdwenen herinneringen, onze meetlat

Ik liep de lange trap op naar de tweede verdieping van het huis van opa en oma. Mijn oma knuffelde me tot vervelens toe. Dat kon ook niet anders, want ze was toch mijn surrogaatmoeder tot ik een jaar of drie was. Mijn opa was de volgende in de rij. Ook met opa werd er natuurlijk flink geknuffeld. Meteen daarna werd mijn kracht als klein mannetje gemeten in een worstelpartij. Mijn opa stelde voor dat hij op zijn knieën ging zitten zodat hij geen lengte voordeel had. En daar begonnen we dan. Ik vloog altijd naar

Weekly Photo Challenge: Round

Weekly Photo Challenge: Round

Ouder worden overkomt je

Ik kan me niet meer herinneren op welke leeftijd, maar dat maakt niet zoveel uit. Zoals vele kinderen werd ook ik verkouden op zijn tijd.  Dat had natuurlijk als kind zijnde vervelende gevolgen voor het huishouden, want tja.. alles draait om mij. Maar dat mag op zo een jonge leeftijd. Mijn ouders hadden dan vaak één oplossing wat toch behoorlijk hielp:

Haiku

zenuwen gekneld

geven ongekende pijn

blijven bewegen

Social media gebruikers zijn…

Een kleine week geleden heb ik een discussie gehad met iemand over het soort mensen op social media. Ik kon me niet voorstellen dat gebruikers in het echt ook allemaal zo sociaal zijn.

Pincode nooit op papier bij je pinpas dragen

Ik liep door de straten van Rotterdam. Helaas kan ik me niet meer herinneren waarom ik daar was, maar dat zal met bezoek aan familie te maken hebben gehad. Terwijl ik richting een ABN filiaal liep, werd ik voor de deuren van de pinautomaat door een oudere dame aangehouden. Ze droeg een bril en had trillende handen. Ik vermoedde dat ze me de weg wilde vragen, want ze had een papiertje in haar handen.

Huisarrest, maar waarom?

“Senol kan vandaag niet met jullie buiten komen spelen. Hij is ziek.”

Wat zeg ik tegen mezelf tien jaar geleden?

Senol, ondanks dat je het niet geloofd heb je over tien jaar een geweldig leven. Je hebt een super vrouw en dankzij haar twee geweldige kinderen. Wanneer ik naar je kijk weet ik dat je de opleiding niet al te serieus neemt, maar begin daar eens mee. Maak het af, zo snel mogelijk. Dat zal je later veel tijd schelen. Begin nu aan kinderen, want ondanks je schrik: met de kinderen komt het goed.

Die ene die me ontkwam

In 1993 ben ik (eindelijk) voor mijn Havo diploma geslaagd. Net voor de examenperiode ben ik na inschrijving bij het politiekorps Rotterdam-Rijnmond uitgenodigd voor een IQ-test. Het reizen gebeurde met het openbaar vervoer. Vanuit metro station Maashaven vernam ik via een medewerker dat ik 2 strippen (ja, dat waren toen strippen) nodig had voor mijn reis. Tijdens de tramrit stapten RET controleurs in en vroegen natuurlijk naar